Objectief kijken, wie kan dat? Er wordt veel over gesproken en zou bijvoorbeeld een van de kwaliteiten van bijvoorbeeld de media en de politiek moeten zijn. Het woord integriteit komt bij mij dan ook omhoog. Leven en handelen met respect voor het grotere geheel waar we deel van uitmaken. Zonder het te verstoren maar in plaats daarvan er onderdeel van zijn. En daar hoort integriteit in waarnemen bij. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik dat nog niet kan. Er is zo snel eigenbelang in het spel dat mijn blik vertroebelt of richting geeft.

Achteraf moet ik vaak concluderen dat ik niet objectief geweest ben omdat er een vooronderstelling meespeelde. Hoe klein soms ook. Dit is wel te begrijpen bijvoorbeeld vanuit mijn opvoeding of hoe we als samenleving met elkaar omgaan. Het is sterk gericht op het individu maar ook hoe je je in deze samenleving dient te gedragen. Het is alsof je aan iemand verantwoording af moet leggen, de grote baas. En als je dat niet kunt dan is er politie en justitie is om dat wat er misgegaan is weer in goede banen te leiden. Binnen de lijntjes kleuren, zoals ik met velen van ons op de kleuterschool geleerd heb, is misschien wel het meest simpele voorbeeld om aan te geven hoe we al vroeg leren dat we aan regels moeten voldoen. Door de mens gemaakt regels die vaak niet overeenkomen met de integriteit van het grotere geheel.

En dit binnen de voorgeschreven lijntjes leven heeft dan ook zijn invloed op ons kijken. We leren om binnen de voorgeschreven kaders waar te nemen. We spreken bijvoorbeeld met elkaar af dat een huis een huis is, een vierkante doos met ramen en deuren, een puntdak en rokende schoorsteen. Dat was in ieder geval hoe ik vroeger een huis te tekende. Maar daarmee kan ik niet meer zien dat een huis veel meer is dan dat. Dat het een plek is waar mensen in wonen en een veilig onderkomen vinden bijvoorbeeld. Waarnemen met integriteit en in objectiviteit. Het is een hele kunst en ik ga ermee aan de slag om alles wat ik geleerd heb wat niet de integriteit van het grotere geheel heeft los te laten. Ik kan mij nu nog niet voorstellen wat ik dan zal gaan zien, maar misschien zal ik dan hetzelfde ontzag voelen als wanneer ik op een heldere nacht maar de sterren kijk.